Ocena:
Obecnie brak opinii czytelników. Ocena opiera się na 4 głosach.
Sanatorium Pod Klepsydra
Sanatorium pod Klepsydrą to angielski tytuł Sanatorium Pod Klepsydrą, powieści polskiego pisarza i malarza Brunona Schulza, opublikowanej w 1937 roku. Powieść ma formę zbioru marzycielskich, poetyckich opowiadań, które odzwierciedlają śmierć ojca narratora, a także życie w skromnej żydowskiej dzielnicy Drohobycza, prowincjonalnego miasta w Cesarstwie Austro-Węgierskim, w którym urodził się Schulz.
Tytułowa klepsydra nawiązuje do wykorzystania tego przedmiotu jako symbolu w nekrologach i ogłoszeniach o śmierci wśród Polaków. -W "Ostatniej ucieczce ojca", opowiadaniu kończącym powieść, Schulz wyraźnie nawiązuje do "Metamorfozy" Franza Kafki (Schulz pomógł swojej byłej narzeczonej przetłumaczyć "Proces" Kafki na język polski, do którego Schulz napisał wstęp). Biznes staruszka został zlikwidowany, a wszystkie jego funkcje i władze przejęte przez żonę lub krewnych.
Nawet ładna, młoda polska służąca Adela odeszła, a jej miejsce zajęła Genia - anemiczna, blada, bez kości... i tak roztargniona, że czasem robiła biały sos ze starych listów i faktur.
- W odpowiedzi ojciec zamienia się najpierw w tapetę, potem w ubranie, a w końcu w wielkiego owada przypominającego kraba, który - w przeciwieństwie do biernej ofiary Kafki - biega po domu, bez końca czegoś szukając. Jego żona potrafi czasem złapać stwora w chusteczkę, ale nie jest w stanie go utrzymać.
Jednak pewnego dnia musiała sobie poradzić, ponieważ ojciec pojawia się na lunchu jako danie główne, po czym ucieka ze stołu i nigdy więcej go nie widzi.
© Book1 Group - wszelkie prawa zastrzeżone.
Zawartość tej strony nie może być kopiowana ani wykorzystywana w całości lub w części bez pisemnej zgody właściciela.
Ostatnia aktualizacja: 2024.11.13 21:45 (GMT)