Ocena:
Recenzje książki „Hope's Boy” podkreślają, że jest to przejmujący pamiętnik, który opowiada wstrząsającą historię dzieciństwa Andrew Bridge'a w systemie opieki zastępczej. Czytelnicy uznali go za emocjonalnie silny, szczegółowo opisujący wyzwania stojące przed bezbronnymi dziećmi w wadliwym systemie, jednocześnie przekazując przesłanie nadziei i odporności. Niektórzy zwrócili jednak uwagę na luki w narracji i brak introspekcji autora na temat jego doświadczeń.
Zalety:Książka opisywana jest jako odważna, autentyczna, pięknie napisana i poruszająca relacja z życia autora. Podnosi świadomość na temat niepowodzeń systemu opieki zastępczej i zebrała pochwały za emocjonalną głębię i inspirujące przesłanie. Czytelnicy doceniają wagę tematu i pasję autora do pomagania bezbronnym dzieciom.
Wady:Krytycy wspominają, że narracja pomija znaczące fragmenty życia autora, potencjalnie tracąc cenny kontekst. Niektórzy stwierdzili, że tempo jest czasami nużące, a kilka recenzji wyrażało pragnienie większej głębi emocjonalnej w odniesieniu do refleksji autora podczas kluczowych wydarzeń. Ogólnie rzecz biorąc, choć wielu chwaliło książkę, niektórzy uważali, że brakuje jej kompletności.
(na podstawie 184 opinii czytelników)
Od chwili narodzin Andrew Bridge'a i jego matkę, Hope, łączyła miłość tak głęboka, że wydawało się, iż nic innego nie ma znaczenia. Uwięziony w rozpaczliwym ubóstwie i w obliczu niewyobrażalnych tragedii, Andrew zawsze chciał tylko być ze swoją mamą.
Ale gdy jej zdrowie psychiczne stale się pogarszało i nie pozostał nikt, kto mógłby się nim zaopiekować, przybyły władze i wyrwały Andrew z ramion krzyczącej matki. W tym momencie życie, które znał, rozpadło się wokół niego. Miał zaledwie siedem lat.
Nadzieja została zinstytucjonalizowana, a Andrew został umieszczony w tym, co miało być jego niszczycielską rzeczywistością przez następne jedenaście lat - opieka zastępcza. Po przeżyciu jednej z najbardziej znanych placówek dla dzieci w naszym kraju, Andrew został wrzucony do brutalnie pozbawionej miłości rodziny zastępczej, która odmówiła zaakceptowania go jako jednego ze swoich.
Pozbawiony opieki, której potrzebował, Andrew trzymał się nauki i życzliwości nauczycieli. Przez cały czas odmawiał wyrzeczenia się miłości, jaką żywił do swojej matki. Ostatecznie Andrew zdobył stypendium w Wesleyan, poszedł do Harvard Law School i został stypendystą Fulbrighta.
Andrew poświęcił swoje życie pomaganiu dzieciom żyjącym w ubóstwie i w systemie opieki zastępczej. Przeciwstawił się oszałamiającym przeciwnościom losu, a w tym poruszającym, brutalnie szczerym i inspirującym pamiętniku ujawnia, kim naprawdę jest chłopiec Hope.